Verslag van zomaar een speler

24 september 2018


Donderdag 20 september 2018
Één van de warmste nazomerdagen staat in het licht om de gemoederen te brengen naar een belangrijke uitwedstrijd. Gezien dat het team TCK 2 op volle sterkte aan moest treden, deed TCK 3 een beroep op de wereldberoemde beroepsspeler (tevens de enige beroepsspeler zonder prijzengeld en status). Deze speler, die samen met zijn vrouw uur na uur getraind is door Hélène, heeft zoals elke speler zijn voorbereiding getroffen. 

Ruim een half uur voor vertrek ging deze speler het tenniscourt in Krimpen verkennen en zich voorbereiden op het prestigieuze duel bij tennisvereniging CC Dordrecht (de stad Dordrecht ontstond aan het riviertje de Thure te midden van veenmoerassen). 
Ad, de gedoodverfde captain, zou het transport regelen en we zouden vertrekken als alle kaartjes voor de uitwedstrijd waren verkocht. We moeten wel ons excuus aanbieden voor al die leden die niet in aanmerking zijn gekomen voor het bemachtigen van zo’n golden ticket. 

19.00 uur: de spanning was te snijden en de zenuwen gierden door de kelen. Zowel voor de massaal toegestroomde supporters als voor de spelers. Onze chauffeur (Ad) reed ons naar het komende slagveld en zelfs TOM TOM probeerde ons van de wijs te brengen door ons rondjes te laten rijden rondom het zenuwcentrum. Doordat langs de kant van de weg de toegestroomde toeschouwers stonden, die ook maar een enkele blik van de topspelers van Krimpen wilden zien (Trump en onze organistoren van Prinsjesdag waren er jaloers op) wezen ons in de juiste richting, zodat we Tom Tom het zwijgen konden toebrengen. De spelers achter de chauffeur kregen weinig mee van dit al daar zij de gehele weg nodig achtten de tactische uiteenzetting te bespreken. Dit geheel voor het teambelang (ook de vakantiebehoefte kwam aan het bod). 
 
Aangekomen op het tennispark stond men ons op te wachten, door onze uitstraling, van: we gaan dit varkentje wassen, bleef het stil bij de tegenstander, vol respect en met een enkele buiging werden we onthaald als echte vorsten, dat bij een temperatuur van ver boven de 20 graden. Koel als wij waren, gingen we het gesprek aan met de tegenstander, we stelden hen gerust, dit allemaal om te kunnen achterhalen en hun te ontlokken van uitspraken waar de zwakke plakken lagen. 

Men werd zenuwachtig en probeerde ons te ontwijken, men ging de ballen oppompen en de lijnen krijten. Carpetland was geweest om de rode loper en het smashcourt in een topconditie achter te laten: echter de sterren van Krimpen waren hier niet van onder de indruk, we hadden nog nooit gespeeld op zo’n mooi tapijt, toch mijn persoonlijke voorkeur gaat naar onze thuisbanen. Maar het deed ons niets, binnen no time hadden we ons aangepast aan de snelheid van het veld. 

20.00 uur: het uur van de waarheid, de captains hadden gezamenlijk de teamindeling gemaakt, het was tijd de spieren los te gooien, tijd om de concentratie vast te zetten. 
 
Baan 1  - Linda en Ger 
Baan 2  - Ad en Janneke 
 
We zijn begonnen, appeltje eitje, de tennislessen hebben geholpen, we lieten de tegenstander alle hoeken van het veld zien. 

Baan 1: door de meedogenloze sliceballen en de niet te berekenen snelheid van de service van Ger en de spannende rally’s van Linda, konden we na iets meer dan een uur, het prijzengeld innen. 

Ad en Janneke daarentegen, hadden hun tactiek zo bepaald dat het echt spannend werd: ze wilden er een uitputtingsslag van maken, dat werkte, na de 2e set werd het een super-tiebreak, die doordat Ad en Janneke het zat werden en de sneakers in een hogere versnelling deed bewegen: winst en wat voor een. 
Gebroederlijk, lees voor de dames gezusterlijk, liepen we het veld af voor een wonderdrank om zo weer een nieuwe energieboost te krijgen. 
De wedstrijd werd geëvalueerd, besproken, geanalyseerd en zo konden we na een hapje en drankje onze weg weer vervolgen naar het thuisfront. 

De supportersbus was reeds vertrokken. Na een jolige stemming in de bolide van Ad kwamen we in Krimpen aan waar een mega onthaal op ons stond te wachten. Trots als we waren deden we heel bescheiden ons verhaal, wat uitte in een verschrikkelijke leuke, mooie en gezellige stemming. Krimpen op zijn best, verlies of winst, dat doet er niet toe, de gezelligheid en blijdschap voor elkaar, deed de barman doen besluiten ons weg te sturen, niet voordat Piet zijn verhaal deed, hoe dat Freddy (u weet wel, die van die groene flesjes) aan zijn bonus kwam, dit is mede dankzij Piet. 

Beste medespelers, ik geniet elke dag als ik op de club ben, en ik weet zeker velen met mij, bedankt allemaal, voor de les, lach en ondersteuning. 

Dank,
Zomaar een speler. 

Vragen?

logo

E-mail

[email protected]

Telefoon

0180-515990

Tennisclub Krimpen

Kerkdreef 31/A
2922 BH Krimpen aan den IJssel
Nederland